Payday loans

Archive

Posts Tagged ‘ยายยิ้ม’

ยายยิ้ม คนต้นแบบจากป่าใหญ่

December 27th, 2010

หลังได้ดูรายการคนค้นคน เรื่องยายยิ้ม นั่งดูแล้ว ทึ่งในความที่ยายเป็นนักอนุรักษ์ป่าไม้ มีจิตใจที่มีคุณธรรมมาก นั่งฟังตอนยายพูดว่า ตอนฝนตก มันสาดเข้ามา ยายได้แต่นั่งหลบฝน อยู่ข้างๆ ทำให้นึกสงสารยายไม่ได้คนทั่วประเทศได้ดู แต่ไม่รู้จะมีใครอาสาที่จะเข้าไปซ่อมบ้านให้ยายบ้าง ผมเลยโพสขออนุญาตนำเงินส่วนหนึ่งที่ได้รับบริจาคจากสมาชิกโครงการ นำไปซ่อมบ้านให้ยาย ซึ่งการทำบุญกับคนที่มีบุญต่อประเทศชาติ ไม่ว่างานนั้นจะเล็กหรือใหญ่ เราก็จะได้บุญมากไปด้วย

อีกทั้งยังเป็นการตอบแทนผู้ที่ทำความดีเพื่อแผ่นดิน เพื่อพ่อหลวง โดยตอนสัมภาษณ์ทีวี ยายชอบพูดว่า เห็นท่านแนะ เราก็ทำตาม (ผมไปบ้านยาย ไม่เห็นมีทีวี หรือหนังสือเกี่ยวกับพระราชดำรัสเลย)

หลังจากนั้นก็โทรไปรบกวน รองผู้กำกับ ที่อยู่ จ. พิษณุโลก ให้เข้าไปดูบ้านยายก่อน รวมทั้งสำรวจบ้านยายให้ด้วยว่าต้องใช้วัสดุมากน้อยเพียงใด  ท่านก็ใจดีสละเวลาเข้าไปดูให้ และมีคุณแนท และเพื่อนๆ ที่ค้นหาข้อมูลมาเจอ facebook โครงการ ทำให้มีการแลกเบอร์โทรกันและโทรนัดกัน ซึ่งทุกคนมีเป้าหมายไปวันเดียวกัน ทางคุณแนท เลยชวนผมให้ติดรถไปด้วยพร้อมกับจ่าจินต์ (ตอนแรกผมไม่รู้จัก ยังงงๆ ว่าจ่าติดจับรางวัลปีใหม่ นึกว่าทำงานเอกชนเหมือนกัน)

เมื่อถึงเวลานัดหมาย 15:00 ผมนั่งแทกซี่ไปรอจุดนัด พอเล่าให้แท๊กซี่ฟังว่า จะไปซ่อมบ้านให้ยายยิ้ม พี่ไพโรจน์ (คนขับแท๊กซี่ จากจว.สุพรรณบุรี) รู้จักยาย บอกอยากร่วมทำบุญด้วย โดยไม่คิดค่าแท๊กซี่ ผมก็อึ้งๆ ได้แต่ซาบซึ้งในน้ำใจคนไทยด้วยกัน ไม่นึกว่าคนที่หาเช้ากินค่ำ ยังมีน้ำใจขนาดนี้ ผมได้แต่กล่าวขอบคุณพี่เขา

ขึ้นรถ คุณแนท ได้เจอผู้ชายดูใจดี 1 คน ผมได้ไปนั่งข้างๆ พี่เขาก็แนะนำตัวเองว่าชื่อ จ่าจินต์ ผมก็ยังไม่คุ้น จนจ่าหยิบหนังสือให้ ผมถึงบางอ้อ ว่าผมเคยอ่านเรื่องจ่าในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ตอนนั้นยังนึกว่าบ้าดี นั่งรถทัวร์ไปช่วยคนทั่วประเทศ ^_^  จ่าใจดีให้หนังสือมา 1 เล่ม พร้อมลายเซนต์

ขณะเดินทางเกือบ เกิดอุบัติเหตุ 3 ครั้ง จนจ่าพูดติดตลกว่า “บุญจ่าได้แค่ 3 ครั้งน่ะ ครั้งต่อไปตาคุณภัทร” ดีน่ะที่เลยครั้งที่ 3 ก็ถึงพิษณุโลกพอดี เลยไม่ต้องลองบุญผม ^_^

แวะทานข้าวเรียบร้อย เราก็แยกย้ายกันพักผ่อน มีนัดกับรองผู้กำกับแต่เช้าเพื่อเข้าไปบ้านยายยิ้ม

เสียงมือถือที่ตั้งเวลาไว้ 6:00 ก็ปลุกเราให้ตื่น อาบน้ำและลงไปทานอาหารเช้า 7:00 น. เราก็เริ่มเดินทางไป อ. วัดโบสถ์ ตลอดเดินทาง มองสองข้างทางที่เป็นทุ่งนา ดูแล้วเหมือนนกที่โบยบิน อิสระดีไม่ต้อง ขับรถติดในกรุงเทพ วันล่ะหลายชั่วโมง นั่งดูพระอาทิตย์ จนเพลินก็ถึงบ้านพี่ ที่เขาดูแลยาย และบ้านลุงยุทธ คนที่ไปวัดและนั่งสมาธิกับยายประจำ (แอบกระซิบผมมาด้วย ว่ายายยิ้มนั่งสมาธิ ถึงขั้นมีแสงออกมารอบตัว จริงเท็จไปพิสูจน์กันเองครับ)

ลุงยุทธพาไปสำนักสงฆ์ ซึ่งต้องนั่งรถไถลากเข้าไปบ้านยายยิ้ม อีก 7 กิโล (ลุงยุทธแกว่า 5 กิโลจากความรู้สึกแก ไม่รู้ 7 กิโลมาจากไหน) มีน้องๆ ที่อยู่สำนักสงฆ์พาเข้าไป คณะเราทั้ง 7 คนรวมทั้งของกินของใช้ ของฝาก ที่จะนำไปฝากยายรวมกันได้ 1 คันพอดี  นั่งไปเรื่อยๆ ก็สนุกดี มีหลุม มีบ่อ บางช่วง (คำเตือน ใครไปใส่หมวก ต้องระวังให้ดีๆ ต้นไม้ชอบขโมยไป ^_^ )

สักพักใหญ่ก็มาถึงบ้าน ยายยิ้ม แขกผู้มาเยือนก็ขึ้นไปเยี่ยมยายบนบ้าน ยายกำลังหุงข้าวเช้าพอดี มีไข่ 3 ฟอง เผือกต้ม ยายก็ชวนลูกหลานกินด้วย แต่พวกเราก็อยากให้ยายกินข้าวเช้าก่อน ผมเห็นว่าคนแยอะมาก เลยลงไปสำรวจน้ำตก หลังบ้านยาย

พบว่ามีที่หนึ่งถูกถางหญ้าให้เตียน คนที่ไปด้วยเล่าว่า ยายกลับมากรุงเทพฯ ก็มาถางหญ้าเตรียมสร้างศาลาให้พระธุดงพัก เพราะเคยมีพระมาปักกลด แต่อยู่ได้ 2 วันก็ไป เพราะฝนตกไม่หยุดเลย จนพระเปียก ยายสงสารเลยจะสร้างศาลาพักให้ (คุณแนทรู้ข่าว เลยร่วมบริจาคเงินไปกับยายด้วย ขออนุโมทบุญด้วยครับ ) เดินไปเจอต้นไม้ที่ยายทำพิธีขอขมาเจ้าป่า เจ้าเขาด้วย ผมจึงถ่ายรูปมาฝาก

น้องๆ เล่นน้ำอยู่ ผมจึงขอให้พาไปดูฝายยาย ผมไปคนเดียวคงหลงแน่ มองไปทางไหนก็มีแต่ป่า น้องก็ใจดี พาลุยหญ้าไป จนเจอฝาย 3 ฝาย ที่เหลืออยู่ลึกเข้าไปอีก ขนาดเราเดินยังลำบาก ยายสามารถจริงๆ จนบางครั้งเรายังอาย บางฝายมีผักกรูด ต้นบอน ขึ้นเต็มเลย ชาวบ้านได้มาเก็บไปกิน ผลมุมานะของยาย ที่เมื่อก่อน ชาวบ้านว่าแกเป็นปอบ เป็นผีบ้าง หวงป่า บ้าง ยายต้องอดทน มุมานะทำให้เห็น หลายปีผ่านไป ทุกคนถึงยอมรับ (คิดถึงพวกเราทำอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็ท้อ ถ้าไปดูยาย คงมีกำลังใจไม่น้อย)

ไว้มาต่อครับ

เขียนโดย : ภัทร โครงการหนึ่งความดีเพื่อพ่อหลวง

วันที่ : ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๓

ข่าวประชาสัมพันธ์โครงการ ,